Verhalen

A.:

Ik rij als vrijwilliger al weer een paar jaar op de buurtbus tussen
enkele dorpen en gehuchtjes in Salland. Onderstaand verhaaltje
schoot me recentelijk weer te binnen.
Drie oudere dames stapten de bus in en zeiden mij vriendelijk
goedendag. Nadat ze waren gaan zitten hoorde ik één van hen in goed
dialect tegen de anderen zeggen: “Ken ie die sjaffeur? Hij hef wel
een bekend gezichte maor ik ken um niet van name”. Eén van de andere
dames richtte haar stem tot mij en vroeg: “Sjaffeur beej nieuw op de
busse? Wie hebt oe nog nooit eerder enzene”.”Jawel mevrouw“
antwoordde ik. “Ik rij sinds maart op de buurtbus”.”Moar waor woon
ie dan”vroeg weer één van de drie. “In Heino mevrouw”antwoordde ik
onderwijl met een zwaai een konijn ontwijkend dat onvoorzichtig de
weg overstak.”Al lange?” was de wedervraag. Terug op de rechter
weghelft en met afdalende hartslag antwoordde ik maar weer: “Ik ben
veertig jaar geleden met mijn vrouw uit Zwolle naar Heino verhuisd
en het beviel ons hier zo goed dat we er nog wonen. Mevrouw: ”Werk
ie dan nog of beej ook al met pensioen” vroeg ze weer.”Ik ben al met
pensioen” mevrouw. “Oh dan is zo’n tied op de buurtbusse zeker wel
een uutkomst, anders zit ie toch de hele dag maor thuus hè”? Voordat
de dames nog meer wilden weten vroeg één van hen of ik wilde stoppen
omdat ze thuis waren. 
Ik heb ze nog een fijne dag gewenst en de rest van mijn ritjes met
een glimlach rondgereden.

G.Z.